“Dit voedselpakket is een teken dat God ons niet verlaat.”

“Ik wil dat we een warm huis hebben… net als in een sprookje.” De vierjarige Zoryana fluistert het tegen haar moeder voor ze gaat slapen. Voor haar gezin in Oekraïne is de winter een zware tijd. Hun oude huis houdt nauwelijks warmte vast en de kinderen zijn vaak ziek. Vader Mykola werkt hard, maar zijn inkomen is niet genoeg om het gezin van alles te voorzien. Door de oorlog zijn werk en zekerheid weggevallen. In hun afgelegen dorp zijn voorzieningen bovendien moeilijk bereikbaar. Toch houdt moeder Lyudmyla hoop. Haar geloof groeit en ze zoekt steun bij God.

Leven met zorgen

Lyudmyla is pas 27, maar draagt grote zorgen met zich mee. “Ik ben bang voor de toekomst. Niet voor mezelf, maar voor mijn kinderen.” Ze wil dat haar kinderen opgroeien met vertrouwen, niet gebroken door armoede. De gevolgen van de oorlog in hun land zijn elke dag voelbaar. Werk is schaars, prijzen stijgen en medische zorg is moeilijk bereikbaar. Zonder eigen vervoer kan een bezoek aan een arts of apotheek een enorme opgave zijn. Wanneer een van haar kinderen ’s nachts hoest en er geen geld is voor medicijnen, voelt Lyudmyla zich machteloos. Ook haar man Mykola worstelt daarmee. “Ik werk, maar het is niet genoeg. Dat gevoel van machteloosheid knaagt iedere dag aan me.”

Een hart dat verlangt naar vrede

Naast de zorgen om haar gezin draagt Lyudmyla nog een andere pijn. Haar vader diende in het Oekraïense leger en raakte ernstig gewond aan het front. Zijn brandwonden zijn zo ernstig dat artsen zeggen dat hij niet lang meer te leven heeft. Door afstand, geldgebrek en oude pijn is hun relatie moeizaam geworden. Toch verlangt Lyudmyla naar verzoening. “Ik wil me verzoenen met mijn vader en vrede in ons hart zolang daar nog tijd voor is.” Juist in deze moeilijke omstandigheden zoekt ze God. Ze wil meer leren over Christus, over liefde en vergeving en over hoop die niet afhankelijk is van omstandigheden. “Als er in deze wereld geen steun is, zoek ik die bij God,” vertelt ze. Haar geloof wordt een houvast wanneer haar omstandigheden onzeker zijn.

Een teken dat God hen niet vergeet

Voor dit gezin draait Kerst niet om cadeaus onder een boom. Het gaat om warmte, genoeg eten en een moment zonder angst. De voedselpakketten die we verspreiden, brengen precies dat. Wanneer de hulp komt, ervaart Lyudmyla het als veel meer dan praktische steun. “Deze hulp voelt als een antwoord op gebed. Het is een teken dat God ons niet heeft verlaten.” Ook haar dochter Anastasia begrijpt wat de hulp betekent. “God moet wel van ons houden als Hij zulke mensen naar ons toe stuurt.”

Sergiy, een van onze lokale gezinscoaches in Oekraïne, ziet dagelijks hoe belangrijk deze hulp is. “Elk voedselpakket, elk warm kledingstuk en elke daad van zorg is niet alleen praktische hulp. Het is een getuigenis van Gods liefde in actie.”

Met jouw bijdrage aan onze Voedselpakkettenactie kun je gezinnen als dat van Lyudmyla warmte, voedsel en hoop geven. Samen laten we zien: je bent niet vergeten.