Krachtige getuigenis van een tienermeisje: “Ik ben dichter tot God gekomen.”

“Ik was boos op de wereld en iedereen om me heen.” Toen Maryna nog maar 11 jaar was, overleed haar moeder. Kort daarna verliet haar vader het gezin. “Ik wil niet in detail treden over die periode,” vertelt Maryna, die inmiddels 17 is. “Ik had veel pijn, tranen, onzekerheid en wanhoop.” Volgens het sociale zekerheidsstelsel zouden Maryna en haar broers en zussen in een weeshuis terechtkomen. De kinderen werden al bang bij de gedachte, maar Maryna’s broer vroeg een gezin of zij hen tijdelijk op wilden vangen.

Gedrag was een nachtmerrie

Maryna vertelt: “Ik kan wel stellen dat ik destijds een nachtmerrie was. Al mijn innerlijke pijn gooide ik eruit. Ik was brutaal, ik loog en beledigde mensen. Ik zat in een straatbende die vreselijke dingen deed. Wat me heeft gered, was dat mijn oudere broer zich bij een kerk had aangesloten, waardoor zijn kijk op het leven was veranderd. Mijn broer deelde ons verhaal daar een keer. Ons verhaal raakte een gezin dat daar aanwezig was en ze nodigden ons uit om bij hen op bezoek te komen. Maar ik kon me niet openstellen en hen vertrouwen. Ik kon mensen niet dicht bij me laten komen, omdat ik niet wilde dat ze me pijn zouden doen.” Maryna en haar broers en zussen werden uiteindelijk door het gezin geadopteerd. “Eerst was ik niet gelukkig; ik smeet met de deuren en weigerde om met iemand te praten. Ik rebelleerde,” vertelt ze.

Nadenken over God

“Toen nam mijn nieuwe zus, Svetlana, me mee naar een bijeenkomst van Zending over Grenzen in een kerk. Daarna ging ik daar regelmatig naar Zondagsschool, koorrepetities en andere activiteiten.” In die kerk, waar wij mee samenwerkten, maakte Maryna kennis met ons. Ze begon voor het eerst na te denken over God. Maryna gaat verder: “Eerst kon ik niet geloven dat God bestond. Maar inmiddels zie ik Gods wonderen en zorg om me heen. Op enig moment ben ik bijna verdronken in zee. Toen ik de kracht uit me weg voelde vloeien, verscheen er plotseling een man die me oppakte en uit het water trok. Een ander moment kreeg ik een auto-ongeluk, waarbij ik werd aangereden aan mijn kant van de auto, maar ik had geen schrammetje. Ik ben gaan geloven in een goede Vader en in een familie van medechristenen die God en elkaar liefhebben.

Positieve verandering

Maryna’s leven is veranderd. “Ik heb geen angst meer en ik ervaar Gods nabijheid. Voorheen hielden mijn zonden me bij God vandaan. Ik heb de juiste keuze gemaakt. Ik ben veel vrolijker en open geworden. Ik reageer minder gekwetst als iemand mij beledigt. Ik probeer ook liefdevol en vriendelijk te zijn tegen mensen die me afwijzen. Mijn nieuwe familie steunt me in alles wat ik doe. Ik krijg zowel emotionele als spirituele steun en ze houden van me zoals ik ben.” We hebben Maryna inmiddels opgenomen in ons sponsorprogramma voor kinderen. In de kerk is Maryna nu leiding van een jongerengroep. Ze is blij dat ze anderen kan dienen. Maryna vertelt: “Mijn nieuwe ouders, mijn broers en zussen en Zending over Grenzen hebben me bij Jezus gebracht. Mijn lot is veranderd dankzij God en door de mensen die Hij op mijn pad zette, waardoor mijn leven ten positieve is veranderd.