“Op kamp voelde ik me echt vrij.”

“Toen ik vorig jaar thuiskwam van zomerkamp, moest ik huilen,” vertelt de 11-jarige Darius uit Roemenië. “Ik ging in bed liggen en het was zo stil. Geen vrienden meer die lachten, geen liederen, geen spelletjes. Ik miste alles: de grappen, de waterballongevechten, de Bijbelverhalen en de mensen die voor ons zorgden. Het kamp voelde als een plek waar ik gewoon mezelf kon zijn. Elke avond bid ik dat ik weer op kamp mag.”

Zware lasten op jonge schouders

Voor Darius is het verlangen naar kamp begrijpelijk. Hij groeit op in armoede met zijn ouders, broers en zussen. Hun huis is klein, zonder badkamer en met alleen een buitentoilet. Bedden worden gedeeld. Zijn vader worstelt met alcohol en kan soms agressief worden. Zijn moeder probeert het gezin draaiende te houden onder grote druk. Eerder verloor het gezin ook een jonger broertje van Darius, wat diepe sporen heeft nagelaten. “De omstandigheden zijn zwaar,” zegt Mihai, onze lokale gezinscoach. “Er is simpelweg te weinig om het leven stabiel te maken.”

Darius draagt op zijn jonge schouders al veel lasten. Hij kookt, zorgt voor zijn babyzusje en verdient geld met allerlei klusjes zoals water halen, dieren verzorgen, grasmaaien en hout dragen. Geld dat opgaat aan eten voor het gezin. “We hebben eten,” zegt hij nuchter. “En als dat er niet is, werken we ervoor.”

Een week die alles verandert

“Op kamp voel ik me licht,” zegt Darius met een glimlach. “Geen taken, geen zorgen. Alleen spelen, lachen en vrijheid. En lekkere ijsjes! Die eet ik anders nooit.”

Op kamp zijn de dagen gevuld met muziek, spel, sport, knutselen, Bijbelverhalen en nieuwe vriendschappen. Kinderen zingen, spelen en ontdekken hoe het is om even onbezorgd te zijn. We vertellen hun dat God van hen houdt en voor hen zorgt. Dat is voor veel kinderen, zoals Darius, een boodschap die diep binnenkomt. Veel kinderen op kamp komen uit gezinnen waar weinig aandacht en bevestiging is. Op kamp worden ze omringd door volwassenen die luisteren, troosten en aanmoedigen.

Vrijwilligers zien hoe kinderen langzaam openbloeien. Waar ze eerst stil of onzeker zijn, ontstaan na een paar dagen lachende gezichten en nieuwe vriendschappen.

Een veilige plek om kind te zijn

Voor Darius is kamp meer dan een vakantie. Het is een herinnering aan hoe het leven ook kan zijn: licht, veilig en vol vreugde. En onze zorg stopt niet na kamp. Het hele jaar door komen onze gezinscoaches bij de gezinnen op bezoek om steun te bieden waar dat nodig is. Met uw steun kan Darius ook dit jaar weer naar kamp. Zodat hij even mag ademhalen. Even mag spelen. Even mag zijn wie hij is: een kind. Dankzij u worden kinderen zoals Darius eraan herinnerd dat ze gezien, gewaardeerd en diep geliefd zijn. Niet alleen om wat ze doen, maar om wie ze zijn.