Gezien, gekend, geliefd: Anelia vond liefde bij God

Toen Anelia 14 was, voelde eenzaamheid als iets gewoons. Haar vader overleed toen ze jong was. Kort daarna verhuisde haar moeder met het gezin van Bulgarije naar Griekenland. Daar begon een moeilijke periode. Op school werd ze buitengesloten, omdat ze de taal niet sprak en “anders” was. Vastberaden leerde ze Grieks en vond ze haar weg. Maar toen het gezin in 2017 terugkeerde naar Bulgarije, kwam het gevoel van alleen zijn opnieuw terug. Alsof ze nergens echt thuishoorde. Ook God voelde ver weg: aanwezig in tradities en rituelen, maar niet in haar dagelijks leven.

Persoonlijke relatie met God

Alles veranderde toen haar nichtje haar uitnodigde voor een christelijke jongerenbijeenkomst. Vanaf het eerste moment werd ze warm ontvangen. De aanwezige jongeren begroetten haar hartelijk en met open armen. “Voor het eerst wist ik dat ik geaccepteerd werd zoals ik ben,” vertelt Anelia. Hier ontdekte ze dat God niet ver weg is, maar dichtbij en persoonlijk. Via de jongerengroep ontmoette ze ook een van onze lokale medewerkers, die haar uitnodigde voor zomerkamp. Dat kamp veranderde haar leven. Daar gaf Anelia haar leven aan Jezus. “Voor het eerst voelde ik Zijn liefde als persoonlijk, echt en onvoorwaardelijk.” De jongeren die ze daar ontmoette, voelden als een tweede familie: samen lachen, bidden, delen en er voor elkaar zijn als het moeilijk is.

Een verschil maken voor anderen

In deze gemeenschap ontdekte Anelia dat geloof meer is dan iets waar je in gelooft. Het is iets wat je beleeft, elke dag opnieuw. Liefde in actie. Zorgen voor elkaar. Omzien naar wie het moeilijk heeft. Dat veranderde niet alleen haar kijk op God, maar ook de kijk op haar eigen leven en toekomst. Nu, op haar 23e, zet Anelia zich al zeven jaar in als vrijwilliger bij ons. Ze begon in een van onze gaarkeukens, hielp kinderen in het sponsorprogramma en deelde voedselpakketten uit. “Vrijwilligerswerk betekent dat je jouw tijd en energie inzet om hoop en vreugde te brengen,” zegt ze. “Ik zal nooit vergeten hoe blij mensen keken, zodra ze de auto van Zending over Grenzen zagen verschijnen.” Soms zit hulp in iets kleins: er zijn, luisteren, laten zien dat iemand waardevol is. Juist dat maakt het verschil.

Anderen echt zíen

Anelia’s verhaal raakt anderen. Haar inzet werkt aanstekelijk. Zoals een van onze coördinatoren zegt: “Gemeenschappen hebben dringend vrijwilligers nodig. Mensen die omzien naar anderen. Mensen die liefde handen en voeten geven.” Anelia laat zien wat er gebeurt wanneer iemand die zich ooit alleen voelde, nu zelf hoop brengt. En dat is precies waar het om draait: dat ook anderen mogen ervaren dat ze niet alleen zijn. Dat ze gezien worden. Dat ze geliefd zijn.